KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/33518 E., 2013/20760 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karar
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa ait sürücü belgesinin üç ay süreyle geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle, hükmün temyizinin mümkün olduğu anlaşıldığından, 11/10/2012 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin hukuki değerden yoksun ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları lehine indirim sebebi kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında kişilik özellikleri ile suç sonrası davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate ulaşılamadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunmuş ise de, dosya içeriğine göre zararın giderilmemiş olması ve bu hususunda ilave gerekçe olarak gösterilmesi gözönünde bulundurulduğunda bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde "suç sebep ve saikleri'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/33518, K. 2013/20760, 19 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama