Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/33681 K.2014/515

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Manisa Kültür ve Müze Müdürlüğü'ne yapılan ihbar üzerine görevlendirilen iki arkeolog tarafından, sanığın sahibi olduğu ve aynı zamanda İzmir 1. Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 01/06/1990 gün ve 1946 sayılı kararı ile 1. derecede arkeolojik sit alanı olarak tescil edilmesine karar verilmiş alan bölgede yer alan, Salihli İlçesi, Kendirli Köyü, 5 pafta 540 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan inceleme sonucunda, sanığın taşınmazına, yine sit alanı içerisinde yer alan bir çeşmeden yaklaşık 800 metre uzunluğunda boru hattı geçirmek suretiyle su getirip,

inşai ve fiziki müdahalede bulunduğuna ilişkin tutanak düzenlenmesi üzerine, sanık hakkında kamu davası açılmış ise de, 25/06/2010 tarihli arkeolog bilirkişi raporuna göre, olay yerinin İzmir 1. Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 01/06/1990 gün ve 1946 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanı sınırları dahilinde kaldığı, ancak çeşmenin modern dönemde inşa edilip, 2863 sayılı yasa kapsamında değerlendirilecek bir özelliğinin bulunmadığı, belirtilen karar uyarınca sit alanında bulunan tümülüslerin çevresindeki 30 metre çapındaki alanda tarımsal faaliyetlerin yasaklandığı,

sanığın su hattı kurduğu çeşme ile arazi arasındaki alanın, tarım yapılabilecek sınırlar dahilinde kaldığı, su hattının yerden 15-20 cm derinliğinde kurulduğu, ayrıca mevsimsel tarım yapılırken, traktörün pulluğunun yerden 35-40 cm derinliğinde toprak tabakasını sürmesi hususu dikkate alındığında, boru hattı geçen kısmın, tarım yapılacak toprak katmanı içerisinde kaldığı, bu kapsamda 2863 sayılı yasa kapsamında herhangi bir esere zarar verilmediğinin belirtilmesi karşısında, mahkemece, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;