Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/33952 K.2013/26583

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında, katılanın ... olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından sanığın 1993 yılında aynı suçtan yargılandığı ve dava konusu eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığına ilişkin alınan rapora istinaden sanık hakkında beraat kararı verildiği, 13/06/2009 tarihli iddianame ile sanığın ikametgahında başkaca eserler bulundurduğu iddiasıyla hakkında dava açıldığı, hazırlık aşamasında alınan bilirkişi raporunda 100 den fazla eserin incelendiği, eserlerin hepsinin günümüzde koruma kurulları tarafından tescilli ya da tescil niteliğinde olabilecek 18-19-20. yy başına ait Osmanlı, Rum, Yahudi ve Ermeni yerleşim alanlarından ya da mezarlarından sökülerek toplandığının tespit edildiği,

eserlerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesine göre 19. yy sonuna kadar olan dönemin sosyal, kültürel dokusunu açıklayan, tarihi belge değeri taşıyan taşınmaz kültür varlıkları niteliğinde eserler olduklarının belirlendiği, söz konusu raporda incelenen eserlerin niteliklerinin ayrı ayrı belirtilmediği, nicelik yönünden ise bir tespitin yapılmadığı ve “çok sayıda” şeklinde sayılarının belirlendiği, Dokuz Eylül Üniversitesi araştırma görevlisi bilirkişinin, 20/05/2010 tarihli raporunda ise, 10 kalemde toplamda 100 adetten fazla objenin incelendiği,

eserlerin İzmir'de 19. ve 20. yüzyıl başlarında Levanten evlerinde kullanılmış olan çoğunluğu mimari bir elemana ait parçalar olduğu, bu mimari parçaların dışında, Levanten evlerinde, bahçelerinde ya da iç mekanlarında kullandıkları dekor amaçlı eserlerin de mevcut olduğu,

incelenen eserlerin tamamının mermerden yapıldığı ve Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 1993/106 esas ve 1994/45 karar numaralı dosya kapsamında 29/11/1993 tarihli sunulmuş olan bilirkişi raporunda incelenen eserler ile 10/05/2010 tarihinde yerinde incelenen eserlerin aynı eserler oldukları, farklı bir eser bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece, dava konusu eserler üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak,

mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,