Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/3822 K.2012/25940

2- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; TCK'nın 170/1-c, 62, 50/1-a, 52/2-4, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun bilinçli taksirle işlenmiş olsa bile, mağdurlardaki yaralanmanın TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olmasına göre 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olduğu, mağdurların soruşturmada ve sanığın hazır bulunduğu 03.11.2008 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadıkları, sanığın da vazgeçmeye karşı çıkmadığı anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan adli para cezasının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 04/04/2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası( TL ) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında bunların “YTL” olarak belirlenmesi, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin 5275 sayılı Kanunun 108.maddesi gereğince ancak hapis cezasına mahkumiyet halinde uygulanabileceği gözetilmeksizin, neticeten 3000-TL adli para cezasına mahkum edilen sanığın mükerrir sayılarak, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,