Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/4156 K.2012/20728

mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın asli kusurlu oluşu ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliğine göre; 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur yaralanma nedeniyle hayati tehlike geçirmiş ve vücudundaki çeşitli kırıkların hayat fonksiyonlarını 4.derede etkileyecek nitelikte olduğu sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/2b-e maddesi kapsamında olduğu halde, hükümde “e” bendinin yazılmaması ile sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. bendinin 1. satırındaki “TCK'nun 89/2-b” ibaresinin "TCK'nın 89/2-b, e" şeklinde düzeltilmesine,