KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/4242 E., 2012/26560 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması ve teşdit uygulanmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,
Tayin olunan hapis cezasın adli para cezasına çevrilmesi sırasında yapılan hataya bağlı olarak adli para cezasının fazla tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, sanığın sabıkasız olmasına ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/4242, K. 2012/26560, 6 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama