KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/4832 E., 2012/25918 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;
Bilinçli taksiri ile gerçekleştirdiği kaza neticesi mağdurun sağ gözde işlev kaybı oluşacak derecede yaralanmasına neden olan sanığın eylemi TCK’nın 89/5. maddesi gereğince şikayete tabi değil ise de, CMK’nın 253/1-b-1. maddesi uyarınca şikayete tabi olsun veya olmasın taksirle yaralama suçu uzlaşma kapsamında bulunduğundan ve mağdur, sanık hakkında herhangi bir maddi ve manevi zarar talebi ileri sürmediğinden CMK’nın 254/1. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1-Katılanın kaza nedeniyle oluşan yaralanmasının niteliği ile ilgili Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz hastalıkları Anabilim Dalından alınan raporda görme eksikliğinin sağ gözde tashihsiz 0.1(=onda bir), -5.00*180 cam ile 0.45(=yüzde kırkbeş) seviyesinde olduğunun, tashihsiz görme keskinliği düzeyleri ele alındığında sağ gözde işlev kaybı seviyesinde bir kayıp olduğunun belirtildiği, buna göre mağdurun yaralanmasının 5237 sayılı TCK'nın 89/3-b kapsamında kalıp kalmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken taksirli suçlarda uygulama yeri bulunmayan “kasta dayalı kusurun ağırlığı” gerekçesinin kullanılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/4832, K. 2012/25918, 3 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama