Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6285 K.2013/1360

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kısa ve gerekçeli kararda, suç adının “taksirle öldürme” yerine, “iki kişinin ölümüne sebebiyet vermek” şeklinde yazılması ve iddianamede belirtilmediği halde ... ve ...'ın gerekçeli karar başlığında mağdur olarak gösterilmesi ve ...'un ise mağdur olarak belirtilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bilirkişi raporlarının hatalı olduğuna, kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, cezanın teşdiden tayini için neden bulunmadığına, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından ve taksirli suçta kastın yoğunluğundan söz edilemeyeceğinden, temel cezanın belirlenmesinde “suç sebep ve saikleri, failin amacı” gerekçelerinin gösterilmesi

2) Sanığa ait sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi yerine, 2918 sayılı Kanun'un 119/2. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi,