KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/6421 E., 2013/1610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4; 179/2 maddesi yolu ile 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, sanığın kusurlu olmadığına, sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;
61 promil alkollü olarak kullandığı aracı ile ...'in ticari taksisine çarparak katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede ve ...'ın kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmalarına neden olan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle öldürme suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığa atılı eylemin zarar suçu niteliğinde olduğu da değerlendirilerek taksirle öldürme suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/6421, K. 2013/1610, 21 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama