Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6431 K.2013/1611

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa göre;

Sanığın 12:45 sıralarında kamyoneti ile Akyurt Elecik mahallesine hayvan yemi götürüp geri manevra ile ilerlediği sırada kamyonun arkasına asıldıktan sonra kamyondan atlamak isteyen ...’un düşüp geri manevra yapan kamyonun sağ ön tekerinin altında kalarak öldüğünün anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, en üst sınıra yakın olarak, 4 yıl hapis cezası tayini,

Kabule göre;

1-5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak,

dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazanın oluşumunda asli kusurlu olup, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve sabıkası da bulunmayan sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile dosyaya yansıyan kişiliği olumlu değerlendirilerek cezasından takdiri indirim de yapılmış olması karşısında, çelişki oluşturacağı düşünülmeden “sanığın kişiliği,

sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak ve mahkememizce sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından sanığa verilen hapis cezasının” adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,