Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6773 K.2013/151

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ölenin kırmızı ışık ihlali yaptığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, katılanlar vekilinin bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna, hapis cezasının para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.07.2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da açıklandığı üzere özellikle "temel cezanın ağırlıklı olarak failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu” nazara alınarak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ışık kontrollü dörtlü kavşak girişindeki trafik ışıklarında sarı ışıkta seyrine devam ederek,

kavşak çıkışında istikametine göre yolun sağından orta refüje geçmek isteyen yaya ...’e çarparak ölümüne neden olduğu olayda, dosya içeriği ve oluşa uygun Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre, tali derecede kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında "kusur durumu göz önüne alınarak" şeklindeki gerekçeyle temel cezanın asgari had aşılarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı davranılması,