Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6801 K.2013/937

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık, tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/10/2008 tarihli ve 2008/4-192-214 E-K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün son kısmında yer alan yasa yolu açıklamasında, temyiz süresinin tefhimde hazır bulunan sanık bakımından tebliğden itibaren başlayacağı şeklinde yanlış anlamaya neden olacak "kararın tebliğinden ve tefhiminden itibaren" biçimindeki ifadeye yer verilerek, yasa yolu süresinin başlangıcı konusunda sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, sanığın 22.06.2009 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde verildiği kabul edilip, temyiz isteminin yasal süresi içinde yapılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 25.06.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında düzenlenen 13.01.2009 tarihli iddianame içeriğine göre, sanığın 09.11.2008 günü taksirle eylemi sonucu aynı ... içinde bulunan katılanlar ..., ..., ... ... ve ...'ın yaralanmasına sebebiyet verdiğinin iddia edilmesi ve adı geçenlerinin tümünün sanıktan şikayetçi olmaları karşısında, sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinde, “ altı aydan üç yıla kadar hapis cezası” öngörülmüş olup, hapis cezasının üst sınırı, suç ve iddianame tarihi itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm verilmesi,