Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6842 K.2012/23953

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın (on yıl hapis cezasından aşağı) olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiği ve tayin edilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü saat 19:50 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresindeki tır ile seyri sırasında kaza mahalline geldiğinde yolun karşısına geçmek için yol kenarında beklemekte olan 2003 doğumlu ölene ve annesine yol vermek için aracını durdurduğu, ölenin annesi karşı tarafına geçtiğinde, sanığın, öleninde geçmiş olabileceğini düşünerek aracını hareket ettirdiği esnada, aracın sağ ön tarafı ile ölene çarptığı olayda, sanığın tam kusurlu olmasına karşılık, kazadan önce sanığın aracını durdurup, ölenin ve annesinin yolun karşı tarafına geçmesi için yol vermesi,

ölenin annesinin yolun karşı tarafına geçtiğini gördüğünde, çocuğunda geçmiş olabileceğini düşünerek aracını hafif şekilde hareket ettirmesi hususları dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, takdirin yerinde kullanılmasıyla alt ve üst sınır arasında uygun bir belirleme yapılması gerekirken, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak temel ceza tayin edilirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek en üst hadden ceza tayin edilmesi,