Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6962 K.2013/1351

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, varsayıma dayalı hüküm verildiğine ilişkin, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 21.06.2007 tarihinde saat 17.00 sıralarında, sanığın yolcu kapısı açık biçimde kullandığı minibüste yanında katılan eşi ile birlikte yolcu olarak bulunan ...'in tatilini geçirdiği otele yaklaşmaları nedeniyle minibüs ücretini ödemek için ayağa kalktığı sırada, minibüsün sarsılması üzerine dengesini kaybedip açık kapıdan yola düşmesi sonucunda öldüğü olayda; asli kusurlu olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden ayrılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/4-1a. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,