Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/7548 K.2013/1245

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın sevk ve idaresindeki ... ile kazadan yaklaşık 2 saat sonra 174 promil alkollü iken kullandığı araçla trafiğe kapalı yolda mağdura çarpması neticesinde meydana gelen kazada bilinçli taksirin unsurları oluştuğu halde TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezasının ödenmesi için sanığa mehil verilebileceği veya taksitlendirmeye karar verilebileceği nazara alınmaksızın aynı anda mehil verilmesine ve taksitlendirmeye karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi nazara alındığında, belirlenen gün üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeden arttırım ve indirimin adli para cezası üzerinden yapılması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan "failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,

5- Müşteki yargılama aşamasında, "hamile olduğunu, kaza nedeniyle bebeğini düşürdüğünü" belirtmesine karşın eylemin TCK'nın 89/3-e maddesi kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmadan eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,