KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/8115 E., 2013/1124 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK' nın 89/1-2-b, 62/1, 50/1-d, 50/6. maddelerigereğince mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 29.04.2009 günlü duruşma tutanağının 1. ve 2. sayfalarının katip tarafından imzalanmaması suretiyle CMK'nın 219/1. maddesine muhalefet edilmesi,
2- 5237 sayılı Kanunun 50/1-d maddesindeki "belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama" seçenek tedbirinin içeriği, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde "belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında;
çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler" şeklinde açıklanmış olup, “sanığın cezasının 4 ay süreyle Fatsa ilçesi genelinde bulunan alkollü içki servisi yapılan bar, restoran, pavyon, gazino gibi yerlere ve kahvehane, çay ocağı kıraathane gibi yerlere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine” şeklinde,
içeriği anılan Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan seçenek tedbire hükmedilemiyeceğinin gözetilmemesi ve yine 5237 sayılı Kanunun 50/1-d fıkrasında “mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” tedbirinde geçen “bir katına” ibaresinin ceza miktarı kadar süre olarak anlaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/8115, K. 2013/1124, 16 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama