KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/8278 E., 2012/5102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 40 ve 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın süratli olarak kullandığı ... ile kırmızı ışık ihlali yaparak kazaya neden olduğunun anlaşılması karşısında, eylemini bilinçli taksir ile işlediğinin kabulü ve hakkında 765 sayılı TCK'nın 45/son maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Sanığın sabit olan eylemi nedeniyle, temel hapis cezası yanında ayrıca hükmolunan adli para cezasının 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi uyarınca kusura dayalı olarak indirildiği aşamada, hesap hatası sonucu 330,00 TL yerine 110,00 TL olarak tayini ve sonrasında da TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca yapılan uygulama ile sonuç adli para cezasının 275,00 TL yerine 91,00 TL olacak şekilde eksik tayini,
Yine sanığın asli kusurlu olarak ölümle sonuçlanan kazaya neden olduğunun anlaşılması karşısında, sürücü belgesinin 2918 sayılı yasanın 118/5. maddesi gereğince en az 1 yıl süre ile geri alınması gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına, asgari haddin üzerinde ceza verildiğine, 647 sayılı Kanunun 4, 5 ve 6. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın ölümle sonuçlanan trafik kazasına asli kusurlu olarak neden olması karşısında, sürücü belgesinin 2918 sayılı yasanın 118/5. maddesi yerine 119. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/8278, K. 2012/5102, 23 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama