Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/12886 K.2013/17879

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı ve davacı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Davacının (hükümlü) ...'ın Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/41 esas sayılı dosyasına konu suç nedeniyle tutuklu kaldığı 22.12.2006 – 05.10.2007 tarihleri arasındaki 287 günlük süreden, mahsup talep ettiği, konuya ilişkin olarak hükümlü (davacı) ...'ın mahsup talebinin kabulü ile.

13/04/2009 tarih, 2009/280 esas değişik iş sayılı kararı ile mahsubunu talep ettiği Adana 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/41 esas sayılı dosyasına konu suç nedeniyle tutuklu kaldığı 22.12.2006 -05.10.2007 tarihleri arasındaki 287 günlük süreden inceleme tarihi olan 13.04.2009 tarihi ile hükümlünün mahsup öncesi koşullu salıverme tarihi olan 16.08.2009 tarihleri arasında toplam 125 günlük sürenin hükümlünün halen yerine getirdiği mahkemelerinin 28.03.2006 tarih ve 2005/31 Esas, 2006/83 Karar sayılı ilamına konu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasından mahsubuna, arta kalan 162 günlük sürenin ise mahsup edilmesine yer olmadığına karar verildiği,

13.04.2009 tarihli kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Mahkemelerinin mahsup kararı da gözönünde bulundurulduğunda davacının tutuklu kaldığı 22.12.2006 ve 05.10.2007 tarihleri arasındaki sürenin 125 gününün mahsup edildiği, kalan 162 günün mahsup edilmediği ve davacının 162 günlük tutukluluğunun tazminat konusu yapılabileceği, davacının sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin belgeye dayalı bilgi bulunmadığından,

davacının tutuklu olarak kaldığı 162 günlük sürede en azından asgari ücretli olarak çalışabileceği varsayılarak maddi zararının hesaplanması gerektiğinin kabulü ile Bölge Çalışma Müdürlüğünden asgari ücret tablosu getirtilerek maddi tazminata ilişkin rapor düzenlettirilmiş olup,

davacının 162 gün haksız tutuklu kalması nedeniyle maddi zararının net asgari ücret üzerinden 2.167,26 TL ve ceza dava dosyasında kendisini vekille temsil ettirdiği gerekçesi ile beraat kararının verildiği tarihte 2.000,00 TL olan vekalet ücreti de dahil olmak üzere toplam 4.167,26 TL maddi zararının bulunduğu kabul edilmiş ise de.

5271 sayılı CMK'nın 144/1. maddesinin (1). fıkrasının (a) bendinde tazminat isteyemeyecek kişiler arasında ''gözaltı ve tutukluluk süresi başka bir hükümlülüğünden indirilenler'' de sayılmış ise de; hüküm verildikten sonra, temyiz aşamasında 30/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 18. maddesi hükmü ile anılan maddenin 1. fıkrasının (a) bendinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında,

tutuklu kalınan sürenin tamamı üzerinden maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği tutuklu kalınan süreden mahsuba konu edilen 125 günlük sürenin düşürülmesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi,

2-Davacının beraat ettiği tazminat isteminin dayanağı olan ceza dava dosyasında, sanık (davacı) lehine vekalet ücretine hükmedilmediği ancak hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.04.2011 tarih ve 2011/1003 esas, 2011/2300 karar sayılı ilamı ile sanık (davacı) yararına ''2.000'' TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği cihetiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği gözetilmeden, aynı miktarın maddi tazminat kapsamına dahil edilmesi suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,