Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/130 K.2013/21438

TCK'nın 179/2-3, 53/6, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen olayda mağdurlardan sadece ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandıkları, ...'in velileri olan ... ve ...'in soruşturma safhasında 26/11/2009 tarihinde alınan ifadelerinde, kendileri ve müşterek çocukları adına herhangi bir şikayetlerinin bulunmadığını beyan ettikleri meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşulları gerçekleşmiş olsa dahi TCK'nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanmanın şikayete tabi olacağının anlaşılması karşısında, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE

2-Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- TCK'nın 53/6 maddesinde belirtilen güvenlik tedbirini sadece taksirli suçlarda uygulanabileceği gözetilmeden, kasten işlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan mahkum edilen sanığın sürücü belgesinin geçici süre geri alınmasına karar verilmesi,

b- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu açısından koşullu salıverme süresine kadar uygulanabileceği, alt soy haricindeki kişiler yönünden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, TCK'nın 53/1 maddesine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak "sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet,