KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/1342 E., 2013/20620 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1,2-b; 62/1, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sürücü belgesinin geri alınması hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, bu hususun TCK’nın 53/6. maddesinde takdire bırakıldığı ve mahkemenin takdirinin de zımnen sürücü belgesinin geri alınmaması yönünde olduğu kabul edildiğinden tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde aynı kanunun 50/2. maddesi amir hükmü gereğince belirlenen hapis cezasının artık adli para cezasına çevirilemeyeceği gözetilmeyerek, TCK'nın 89/1 ve 2-b madde ve fıkraları uyarınca belirlenen 3 ay 22 gün hapis cezasının aynı kanunun 50/1-a maddesi uyarınca seçenek yaptırım olan adli para cezasına çevrilmesi,
2) 22/03/2011 tarihli adli raporda ve gerekçeli kararın gerekçe kısmında katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturacak nitelikte olduğu belirtilmesine rağmen, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm bölümünde artırım maddesinin TCK'nın 89/2. maddesinin “d” bendi yerine “b” bendi olarak belirtilmesi ve katılanın hayati tehlike geçirmemesine rağmen temel ceza tayini sırasında hayati tehlike geçirdiği ibaresine yer verilmesi,
3- Asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/1342, K. 2013/20620, 18 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama