KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/13794 E., 2014/9710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2014
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2013/110038 Mahkemesi : Balıkesir 1.Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 25/03/2011 Numarası : 2010/62- 2011/58 Suç : Taksirle Öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Balıkesir ile D.. İlçesi Odaköy'de Ö.. Madencilik firmasının, Ş.. Madencilik firmasından rödövansla kiraladığı kömür ocağında "D2 desandre sol baca sağ ayak" olarak tanımlanan yerinde, konveyörün ötelenmesi ve ayağın üretim çalışmalarına hazırlanması amacıyla bulunan çalışanların, konveyörün mekanik aksamı taşıyan baş oluğunu arına yerleştirmeye çalıştıkları sırada motordan çıkan bir kıvılcımın neden olduğu alevlenme/patlama sonucu meydana gelen olayda;
Soruşturma sırasında maden mühendisi bilirkişiler E.. K.. ile H. L.. T.. tarafından düzenlenen rapor ile Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Öğretim Üyeleri olan Prof. Dr. V.. D.., Prof. Dr. N.. A..A.. ve Yrd. Doç. H..
A.. tarafından düzenlenen raporlar arasında sanıklara kusur atfedilme nedenlerinin farklı olduğu ayrıca Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 14/04/2009 tarih ve 203018 nolu yazısında ".....olayda teknik bir kusurun tespit edilemediği, ancak nadir görülen bir vaka olması sebebi ile Üniversitelerden konunun uzmanları tarafından olayın incelenmesi ve bu inceleme sonucu verilecek rapor neticesine göre söz konusu alanda faaliyette bulunulup bulunulmayacağına ilişkin kararın yeniden değerlendirileceği..." şeklindeki yazısı dikkate alınarak,
dosyanın bir bütün halinde konusunda uzman en az üç kişilik bir bilirkişi heyetine tevdii ile, sanıkların var ise olayda kusurlu olup olmadıkları konusunda raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/13794, K. 2014/9710, 21 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama