Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/13889 K.2013/17876

Davacının dava dilekçesinin reddine ilişkin karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haksız olarak tutuklu kaldığı günler nedeniyle 466 sayılı Kanun gereğince açılan tazminat istemine ilişkin davalarda verilen her türlü kararların temyizi olanaklı olduğu, anılan Yasada itiraz kanun yolundan söz edilmediği; bu nedenle dava dilekçesinin reddine ilişkin kararın temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Davanın açıldığı tarihte tazminat talebine esas beraat kararı henüz kesinleşmediğinden, dava açma süresi başlamamış ise de, yargılama safhasında tazminat davasının dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/75 esas, 2007/53 karar sayılı beraat hükmünün davacı (sanık) yönünden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, dava açma şartının yargılma aşamasında gerçekleşmiş olması ve ''davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasanın 141/son maddesi hükmü gereğince, yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tamamen reddi sonucunu doğuran dilekçenin reddi kararı verilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,