Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/13896 K.2013/20342

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacıların tazminat davalarını ayrı ayrı açtıklarının ve mahkemece yargılama aşamasında her iki dava dosyasının birleştirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında her iki davacı yararına da ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince,isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında vekalete ilişkin 2. bentte yer alan davacılara ibaresinden sonra gelmek üzere “ayrı ayrı” ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.