Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/14304 K.2014/5851

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından verilen temyiz dilekçesi içeriğine göre, temyizin, salt sanıklar lehine değil, suç vasına yönelik ve sanıklar aleyhine de olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki, 1412 sayılı CMUK'un 309. maddesi gereğince temyiz isteminin reddedilmesini öneren görüşe iştirak edilmemiş; adli emanetin 2010/1286 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında bir karar verilmemesi, bu konuda mahkemesinden her zaman bir karar alınması olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre; resmi nikahlı eşi olan mağdur ... ile aralarında ailevi konularda anlaşmazlık bulunan sanık ...'ın, henüz boşanma davası açılmadığı dönemde, mağdurun ofisindeki dörtlü priz içerisine gizlice yerleştirttiği düzenek ve casus program yüklettikten sonra mağdura hediye ettiği cep telefonu aracılığıyla, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde Emniyet Amiri olarak görev yapan sanık ...'dan aldığı fiili destek sayesinde, mağdurun bulunduğu ortamdaki konuşmalarını dinlediği iddiasıyla her iki sanığın TCK'nın 133/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarının talep edildiği olayda,

Sanıklara isnat edilen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun TCK’nın 139/1 maddesi uyarınca soruşturulma ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun, feragata yetkili vekili aracılığıyla verdiği 17.10.2011 hakim havale tarihli dilekçe ile sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, duruşmanın 06.12.2011 tarihli son oturumunda beyanı alınan sanık ...'ın anılan dilekçe içeriğine bir diyeceğinin olmadığını ifade ettiği ve yokluğunda verilen hüküm müdafiine tebliğ olunan sanık ...'ın açıkça vazgeçmeye karşı koymadığı anlaşılmakla, dosya içeriği itibariyle de,

CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, TCK’nın 73/5. maddesinin, “İştirak hâlinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikâyetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar.” hükmü nazara alınarak,