Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/15348 K.2014/16644

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezaların miktarı itibarıyla, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine ve taksirle öldürme suçundan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, bir sebebe dayanmayan; sanıklar müdafinin ise, kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Olay günü sanık L.. D..'a ait hayvanların bakımını yapan, A.. Y.. ile T.. Y..'ın saat 05.30 sıralarında evde çocukları Kadir ve Rukiye'yi uyur vaziyette bırakarak hayvanları yemlemek için dışarı çıktıkları, sırada evde çıkan yangında içeride bulunan çocukların öldüğü olayda, sanıklardan R.. D..'ın olayın olduğu yerin maliki olduğu ancak, sanık L.. D..'ın Menderes Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu 04/09/2009 tarihli beyanında;"...hayvanlara bakımı yapmaları için A..

Y.. ve ailesini 35 gün önce işe aldığını, kalmaları için 7 yıl önce kendisinin yaptırdığı yangının meydana geldiği evi tahsis ettiğini.." beyan etmesi karşısında, evin yapıldığı araziye malik olmak dışında bir eylemi bulunmayan sanık R.. D..'a bir kusur yüklenemeyeceği gözetilmeksizin, sanık R.. D.. hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık L.. D..'ın adli sicil kaydında bulunan Menderes Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2005 tarih ve 2004/512 Esas-2005/141 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nın 455/1, 40, 647 sayılı kanunun 6. maddeleri gereğince erteli hapis ve adli para cezasının 10/06/2005 kesinleştiği ve tekerrrüre esas olduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

3- Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,