Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/15574 K.2014/25401

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 11/05/2000 tarih ve 6095 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisine yapay su kanalı açtığı iddiasıyla dava açıldığı, olay mahallinde icra edilen keşif ile,

suça konu kanalın kapatılmış olduğu ve alanda kalıcı zarar saptanmadığı belirlenmiş ise de, sanığın kovuşturma aşamasında yaptığı savunmada, bölgenin 1. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığını bildiğini beyan etmesi ve dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelere göre komşu parselde gerçekleştirdiği müdahaleler nedeniyle Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 27.10.2014 tarih 2013/24445 sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının onamasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

müdahalede bulunulan taşınmazın 1. derece doğal sit alanı kapsamında kaldığını ve anılan taşınmaz üzerinde izinsiz gerçekleştirilen eylemlerin suç oluşturacağını bilerek hareket eden sanık yönünden suçun manevi unsurunun oluştuğunu kabulde zorunluluk bulunduğu, suça konu müdahale ortadan kaldırılarak eski hale getirme sağlanmış ise de, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, sanığın ileride tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmadığı gerekçesine de dayanıldığı anlaşılmakla; tesis edilen hükümde isabetsizlik görülmemiştir.