KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/17464 E., 2014/11180 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2014
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2012/186841 Mahkemesi : Elmalı Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 27/03/2012 Numarası : 2011/291 - 2012/131 Suç : Taksirle Öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Suç tarihinde, 14:20 sıralarında sanığın idaresindeki otomobiliyle meskun mahal dışında, bölünmemiş, iki yönlü asfalt yolda seyri sırasında, kontrolsüz olarak yola giren yayaya çarpması sonucu, yayanın öldüğü olayda, kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre, sanığın alt düzeyde tali kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin üzerinde ceza tayin edilmesi
2-TCK'nın 50/4 maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kayıdına göre sabıkası bulunmayan ve duruşmalardaki iyi hali nedeniyle cezasından TCK'nın 62 maddesi gereğince indirim yapılan, duruşmaları bizzat ve vekili ile takip eden, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilmeyen sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/17464, K. 2014/11180, 7 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama