Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/1795 K.2013/23429

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK’nın 89/1, 89/2, 89/3 maddelerinde düzenlenen taksirle yaralama suçlarına bakmakla görevli mahkemenin 5235 sayılı kanunun 10. maddesi gereğince Sulh Ceza Mahkemeleri olduğu gözetilmemiş ise de, yargılamanın sanık açısından daha güvenceli olan Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılmış olması karşısında görevsizlik kararı verilmeyerek yargılamaya devam edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Suç tarihi 03.11.2010 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 04.11.2010 olarak yazılmış ise de bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden.

5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve mağdurda meydana gelen yaralanmanın kemik kırığına neden olması yanında organ işlev yitirilmesi niteliğinde olması sebebiyle TCK'nın 89/3-b maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince arttırım yapılarak

sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.