Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/18210 K.2013/30894

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.06.2011 günü saat 16.45 sıralarında 8 m genişliğindeki, asfalt kaplama, tek yönlü, eğimsiz, düz, meskun mahal içi, bulvar vasfındaki yolda yönetimindeki belediye otobüsüyle seyreden sanık sürücünün, olay mahalli olan ışık kontrollü kavşağa yaklaşırken, önünde seyreden başka bir vasıtanın duraklaması nedeniyle duraklayan bu vasıtaya arkadan çarpmamak için aniden fren yapınca otobüsün ikinci kapı hizası ön koltukta koridor kısmında oturan 75 yaşındaki katılan yolcunun savrularak koridora yere düşmesi sonucu orta (3.) derece bel kemiği kırığı ile yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda,

her ne kadar aldırılan bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu raporlarında sanığa kusur atfedilmemiş ise de, hakimin delilleri ve bu kapsamda bilirkişi raporlarını serbestçe takdir etme ve oluşa uygun düşmediğini düşündüğü raporlarını gerekçelerini göstererek reddetme yetkisinin bulunması ve mahkemenin sanığın,

somut olayda hız kurallarına ve takip mesafesine riayet etmediği için ışıklı kavşağa yaklaşırken savunmasından da anlaşıldığı üzere önündeki aracın ani fren yapması nedeniyle aniden ve sert bir fren yapmak zorunda kalmasından dolayı olayın meydana geldiğine ve bu nedenle sanığın asli kusurlu kabul edildiğine dair oluşa uygun kabulü ve buna uygun ceza uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden,

tebliğnamedeki teknik üniversitelerin trafik kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğüne bağlı "Fen heyeti"nden oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur durumuna ilişkin yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesini öneren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup;