Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/19016 K.2014/11155

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 19:00 sularında açık havada, meskun mahalde, tek yönlü, 9,5 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama sokak yolunda idaresindeki minübüsle seyir halinde bulunan sanığın, yolcu indirmek için sağa yanaşarak durması, bu esnada idaresindeki elektrikli bisikletle seyir halinde bulunan mağdurun, minibüsün açılan kapısına çarpması şeklinde gelişen ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken.

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi göz önüne alınarak suçun işleniş biçimi, mağdurun yaralanmasının niteliği, sanığın taksire dayalı kusurunun derecesi nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,