Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/19285 K.2014/5452

2- Taksirle Yaralama suçu hakkında; TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraetine, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde :

Sanık hakkında şikayetçi olup, 13.07.2009 günlü oturumda katılan sıfatı aldıktan sonra, katılan vekilinin vekaletnamesindeki yetkiye istinaden, hükümden sonra 05.02.2014 tarihli dilekçeyle şikayetten vazgeçmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma hükümsüz kaldığından, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince :

a) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan incelemede, temyiz isteminin vekalet ücretiyle ilgili olduğu görülmekle taleple sınırlı olarak yapılan incelemede, aynı fiil nedeniyle taksirle yaralama suçundan mahkumiyet hükmü tesis edildiğinden, vekalet ücreti hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

b) Taksirle yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan incelemede,

28.05.2009 tarihinde, saat 00:20 sıralarında sanık sevk ve idaresindeki otomobiliyle ...

Kasabası'ndan ... istikametine seyir halindeyken, şerit ihlâli yaparak, karşı yönden gelen mağdur ...'in kullandığı ve aydınlatması bulunmayan, ancak bisiklette yolcu olarak bulunan katılan ...'a ait cep telefonuyla aydınlatma yaparak yoluna devam eden bisiklete çarparak, ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamsal tehlike geçirecek, vücudundaki kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek şekilde, katılan ...'un, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek düzeyde yaralandıkları olayda, bilirkişi raporlarına göre, sanığın şerit ihlali yaparak asli kusurlu olduğunun anlaşıldığı, sanığın ...

Devlet Hastanesi'nden, olaydan yaklaşık 1 saat 10 dakika sonra alınan doktor raporuna göre, 110 promil alkollü olduğunun belirtilmesi karşısında, 110 promilin üzerinde alkollü olarak kazaya neden olan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, mağdur ...'in yaralanmasının niteliğine ve suçun bilinçli taksirle işlenmesine göre TCK'nın 89/5 maddesi gereğince, suçun kovuşturmasının şikayet bağlı olmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde, 110 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullanması neticesinde trafik kazasına sebebiyet verdiği, TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlenmiş olup, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu,

somut olayda ise 2 kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, TCK'nın 44. maddesi dikkate alındığında sanığın yalnızca bilinçli taksirle yaralama suçundan mahkum edilmesi ve trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan dolayı karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği halde bu suçtan da beraatine karar verilmesi, temyiz edenin sıfatı uyarınca bozma nedeni yapılmamıştır.