Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/19986 K.2013/22009

Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saat 00:30 sularında açık havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanık ...'in, ışık kontrollü 4 yönlü kavşakta, kendisine fasılalı kırmızı ışık yanmasına rağmen kavşağa kontrolsüzce girmesi üzerine,

idaresindeki otomobille kavşak içerisine fasılalı sarı ışıkta giriş yapan diğer sanığın aracıyla kavşak içerisinde çarpışmaları şeklinde gelişen olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan mağdurlardan ... ve...'ın sanık ...'dan şikayetçi olduklarını belirtmeleri karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinde tarif edilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık ... hakkında TCK'nın 89/1. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini, hükmün üst dereceli mahkemece verilmesi ve aleyhe temyiz de bulunmaması sebebiyle;

idaresindeki otomobille 145 promil alkollü olarak seyreden sanık ...'nin, ışık kontrollü 4 yönlü kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayarak ve kavşağa kontrolsüzce girerek sanık ...'nın idaresindeki otomobille kavşak içerisinde çarpışmaları şeklinde gelişen olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu nazara alınmadan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık ... hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle bu hususlar bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nın, hakkında tayin olunan cezanın ağır olduğuna; sanık ... müdafiinin ceza uygulamasına, lehe hükümlerin uygulanmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) Hükmedilen hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında; denetim sürelerinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine ve denetim süresi içinde sanıkların kasıtlı bir suç işlemeleri halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.) Cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdikleri taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararlarda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1-a ve 2-a bentlerinde yer alan “güttüğü amaç ve saiki” ibarelerinin hükümlerden çıkarılmasına, hükümlerin 1-d ve 2-d bentlerinde yer alan “TUTULMASINA,” ibarelerinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 51/6. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesine,