KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/19997 E., 2014/16767 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın teşdiden ceza tayinine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma” güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeyerek, sanığın altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde koşullu salıverme tarihine kadar bu güvenlik tedbirine hükmedilmesi
2-Hükmün sanığın yokluğunda verilmesine rağmen, hüküm özeti ve gerekçeli kararın son kısımlarında sanığın yüzüne karşı verildiğinin ifade edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının hak yoksunluğuna ilişkin 4 nolu bendin hükümden çıkartılmasıyla yerine “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı kısa süreli hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/19997, K. 2014/16767, 8 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama