Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/20362 K.2014/11937

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki oto ile gece saat 22:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatma bulunan ancak tanık beyanına göre olay gecesi yanmayan, her iki tarafında da yola paralel vaziyette park halinde araçların bulunduğu, 14 m. genişliğinde, iki yönlü, hafif eğimli, düz yolda seyir halinde iken, seyir yönüne göre yolun solunda yol üzerinde duran araçtan inen ve karşıya geçmek için aniden yola çıkan müşteki ve katılana, yolun sağ kenarına 5 m mesafede çarpması sonucu müşteki ve katılanın 2. ve 3. derece kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan olayda;

gece vakti yaya geçidi bulunmayan yerde, yol üzerinde duran araçtan inerek, yeminli tanık ...'in beyanına göre karşıya geçmek için aniden yola çıkan ve yaklaşan araca ilk geçiş hakkını bırakmayan müşteki ve katılanın asli kusurlu olduğu, sanığın gece vakti seyri sırasında yola gerekli dikkatini vermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğu, bu kabulle düzenlenen ve hükme esas alınan 25.01.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan kusur raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli ve olayın oluş şekline uygun kusur kabulüne uygun olduğu,

ancak, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir şekilde asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden teblignamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.