Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/20448 K.2013/30334

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında yer alan taksirle yaralama suçu ile ilgili olarak sanık ve mağdur arasında uzlaşma prosedürü uygulanmadan dava açılmış ve hüküm kurulmuş ise de; sanığın zararı giderme konusunda bir iddiasının bulunmadığı, dosyaya yansıyan bu yönde bir iradesinin olmadığı, kaldı ki sanığın 06.06.2013 günlü oturumda müştekinin normal Devlet Hastanesi'nde değil, özel hastanede tedavi gördüğünü, kendisinden özel hastanede yapılan masrafları isteyen müştekiye söz konusu giderleri ödemek istemediğini ifade ettiği anlaşıldığından, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.