Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/2126 K.2013/21959

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.01.2007 günü saat 17.45 sıralarnda sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında orta refüjle bölünmüş tek yönlü iki şeritli yolda sol şerit üzerinden seyretmekte iken aydınlatmanın bulunmadığı olay mahalline geldiğinde seyir istikametine göre sol taraftaki tali yola doğru geçiş yapmak üzere kavşakta sola yöneldiği sırada bölünmüş yolun karşı yol bölümünde sağ taraftan seyreden katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışmaları neticesi yaralamaya sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda,

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin sanığın motosiklet ışıksız olarak seyrettiği şeklindeki beyanı esas alınarak olayın meydana geldiğinin kabulü halinde, motosiklet sürücüsünün asli derecede tamamen kusurlu, sanık sürücü ...'nın kusursuz, sanık sürücü ...' nın beyanının tam aksi durumda motosikletin seyrettiğinin kabulü halinde, sanık sürücü ... 'nın asli derecede tamamen kusurlu, müşteki sürücü ... 'ın kusursuz olduğu yönündeki alternatifli bilirkişi kurulu raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın kusur durumunun tam olarak belirlenemediği anlaşılmakla,

yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi yerine, “yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” nedeniyle beraatine karar verilmesi,