Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/21458 K.2014/11400

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın park ettiği aracının el frenini çekmemesi ve viteste bırakması nedeniyle aracın kendiliğinden geriye doğru giderek kaldırım üzerinde oturan mağdurlara çarpması şeklinde gelişen olay sonucu, mağdurlar C.. B.. ve C.. B..'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, mağdur G.. T..'un ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları, mağdurlar G.. T.. ile C..

B..'in soruşturma aşamasında alınan 30.07.2010 tarihli beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadıkları, sonraki beyanlarında şikayetçi olsalar da, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı, bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı olay sonucu meydana gelen ve TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında kalan yaralanmaların TCK'nın 89/5. maddesinde, şikayete tabi olduğu, mağdur C.. B..'in çocuğu olan yaşı küçük C..

B.. yönünden şikayetçi olmadığına ilişkin bir beyanın bulunmadığı çocuğa atanan zorunlu vekilin ise şikayetçi olduğu, bu kapsamda sanığın sadece C.. B..'in yaralanmasından sorumlu tutulup, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,