KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/21824 E., 2014/13509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2014
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2013/239357 Mahkemesi : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 21/11/2011 Numarası : 2010/1048 - 2011/967 Suç : Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği ve mağdurun zararının giderilmemesinin gerekçe olarak gösterildiği, oysa ki 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, suç tarihi itibariyle sanığın sabıkasının bulunmadığı,
dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmadığı, yargılama sürecindeki ve fiilden sonraki davranışları nedeni ile TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen indirim hükümlerinin, kişiliği nedeni ile TCK'nın 50. maddesi uyulanarak hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği,
sanığın hastane masraflarının giderilmesi ve manevi tazminat olarak 20000 TL ödemesi nedeni ile ölenin eşinin sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği gözetilmeden, “Suçlunun kişiliği mağdurun zararının karşılanmamış olması” şeklindeki hükümde çelişkiye neden olacak nitelikteki, dosya içeriği ile uyumsuz gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/21824, K. 2014/13509, 2 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama