Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/21988 K.2013/29669

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hüküm 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra sanık tarafından 17.08.2010 tarihinde temyiz edilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, sanığın yüzüne karşı verilen hapis cezasına ilişkin hükümde temyiz süresinin başlangıcının “tefhim veya tebliğ” şeklinde belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; olayın oluşunda tali kusurlu bulunan ve silinme koşulları oluşmuş bir adet kayıt dışında adli sicil kaydı bulunmayan, beyanlarında üzgün olduğunu söyleyen, dosyaya olumsuz bir tavrı da yansımayan sanık hakkında;

eylemdeki tutum ve davranışları, katılanın zararının giderilmemiş olması ve sabıka kaydı gözönüne alındığında sanığın tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat hasıl olmadığı şeklinde dosya kapsamı ile bağdaşmayan gerekçeler ile sanık hakkında verilen cezanın paraya çevrilmesine ya da ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,