Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22900 K.2014/14909

2-TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62, 53/1-a-b-c-d-e ve CMK'nın 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmü ve trafik güvenliğini tehliyeke sokma suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın 188.8 promil alkollü şekilde kullandığı araçla ölümlü trafik kazasına sebebiyet verdiği, TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise ölüm sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında;

sanığın yalnızca taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyet hükmü kurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,,hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak,

sanık müdafinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B-Taksirle öldürme suçuna yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Sanığın 188.8 promil alkollü olarak kullandığı araçla bölünmüş yolda, gece vakti seyir halinde iken olay mahallinde orta refüjden karşı şeride geçtiği sırada yoldan çıkarak aracı devirdiği, araç içerisinde yolcu olarak bulunan ...'nun öldüğü olayda, tam kusurlu olduğu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilerek, alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerekirken, alt sınırdan ceza tayini, sanığın alkollü araç kullanması nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılmakla; TCK'nın 50/4 maddesi gereğince bilinçli taksirin varlığı halinde, uzun süreli hapis cezalarının paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.