Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/23159 K.2014/15627

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, olay gecesi, sanığın idaresindeki 1985 model otomobili ile meskun mahalde,

iniş eğimli çift yönlü sokağın seyir yönüne göre sol tarafındaki evinin önüne park ettiği aracından indikten kısa bir süre sonra aracının hareket ettiğini farketmesi üzerine, durmasına engel olamadığı, aracın ivme kazanarak kendiliğinden seyrine devam edip ön ilerisinde aynı yönde yürümekte olan yayaya çarparak yaklaşık 10 metre sürükledikten sonra sol tarafta park halinde bulunan başka bir araca çarparak,

durabilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, el fren sisteminin sağlıklı ve normlara uygun şekilde çalışmadığı tespit edilen, bu şekilde trafiğe çıkması salih olmayan ve muayene tarihi iki yıl kadar geçmiş aracın kontrol ve bakımlarını önceden yapmayan, eğimli yolda aracı güvenli şekilde park etmeyip sonrasında da gerekli önlemleri almayan ve böylece asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebep olan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,