Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/2356 K.2013/25174

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın belli bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; kazadan hemen sonra yapılan kontrolde 1.36 promil oranında alkollü olduğu tespit edilen ve aracı ile geldiği kontrolsüz kavşakta kendisine hitap eden “DUR” trafik işaretine uymadan seyrine devam etmesi sonucu kazaya neden olan sanığın cezasının, bilinçli taksirin koşullarının oluşması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesine göre, taksirle yaralama suçunun, aynı maddenin birinci fıkrası dışında kalan bilinçli taksirle yaralama hali hariç olmak üzere şikayete bağlı olduğu, kaza nedeniyle basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanan mağdurlar ... ve ...'ın sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettikleri, bu itibarla, sanığın, sadece kemik kırılmasına yol açacak şekilde yaralanan katılan ...'nın yaralanmasından sorumlu tutulması ve adı geçen katılanın yaralanmasının niteliği itibarı ile 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 2-b maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın birden fazla kişinin yaralanmasından sorumlu tutulup TCK'nın 89/4. maddesinden mahkumiyetine karar verilmesi,