Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/24868 K.2014/18588

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından, temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınıp TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olarak maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun şekilde temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin; asli kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında, taksirin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılmak suretiyle hak ve nasafete uygun bir cezaya hükmolunması yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a, 50/4. maddelerinin belirtilmemesi, keza adli para cezasının taksitlenmesine ilişkin dayanak uygulama maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine 54/2 olarak gösterilmesi,

2-Hükmün gerekçe bölümünde, sanık hakkında temel cezanın tayinine ilişkin TCK'nın 85/1. maddesi yerine, uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 142/1-f ve 168. maddelerinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuların, aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün (1-c) bendinin çıkartılarak yerine “c-Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi; hükmün (1-d) bendinde yer alan "54/2" ibaresinin "52/4" olarak değiştirilmesi;