Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/24869 K.2014/18582

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından, TCK'nın 61/1. ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınıp, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olarak maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun şekilde temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin; asli kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında, taksirin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılmak suretiyle hak ve nasafete uygun bir cezaya hükmolunması yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi;, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında, 16.12.2010 tarihli celsede katılma kararı verilen ölenin oğlu ...'in "müşteki" olarak gösterilmesi,

2-Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,