Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25671 K.2014/21663

2.Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklardan ...'ın beraatine, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafinin 19.06.2012 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmadığı, bu itibarla hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, bir kişinin öldüğü, iki kişinin ise vücutlarında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.