Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25690 K.2014/18546

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde meskun mahalde gündüz vakti, yağışlı havada bölünmüş yolun, yaya geçidi olan bölümünde trafik ışıklarının çalışmadığı bir anda karşıdan karşıya geçmeye çalışan 80-85 yaşlarındaki ... ve ...'a yoldan geçmekte olan bir aracın çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın aşamalarda “seyir halindeyken yolun kendi gidiş istikametine doğru 3 şeritli yolun orta şeridinde ancak sağ şeride yakın bir vaziyette yaklaşık 70 km hızla seyir halindeyken Maçka kavşağını yeni döndüğü için hızının çok fazla olmadığını, bu sırada orta refüjden ve yolun sol tarafından 2 yaşlı insanın yola çıktığını frene basarak aracını sağa doğru kırdığını,

bir çarpma sesi hissettiğini ve daha sonra hemen akabinde durduğunu, araçtan inip baktığında duvara çarptığını farkettiğini, yaklaşık 20 metre kadar arkasında 2 şahsın yerde yattığını farkedip onların yanına doğru gittiğini birisinin gri araba kaçtı, böyle insanlık mı olur şeklinde sözler söylediğini duyduğunu daha sonra burada bulunan çimlere çöktüğünü, yaşlı birisinin kendisine sen vurmadın sakin ol şeklinde sözler söyleyerek sakinleştirmeye çalıştığı sırada yan tarafta durakta bekleyen şahıslardan genç bir çocuğun da yaralandığını, ancak ona tam olarak vurup vurmadığını hatırlayamadığını,

elini araca doğru uzattığını hayal meyal farkettiğini” beyan ettiği, olayın hemen akabinde dinlenen tanıklar ... ve ...'ın; maktüllere çarpan aracın gri renkli, yan tarafında siyah çizgileri olan pikap tipli bir araç olduğunu ve çarpmadan sonra hiç durmadan yoluna devam ettiğini, sanığın kullandığı mavi renkli aracın maktüllere çarpan araç olmadığını, olay sonrasında sanığın kullandığı aracın altından genç bir çocuğun çıktığını gördüklerini ve olay yerinde sanığın ölenlere çarptığını zannederek "ben ne yaptım" diye dövünmesi üzerine,

kendisini "siz çarpmadınız" diye teskin etmeye çalıştıklarına ilişkin beyanları, sanığa ait araçtaki hasarlı bölgelerin durumu gözetildiğinde mahkemenin “ölenlere çarparak ölüme neden olan aracın sanığa ait araç mı yoksa bir kısım tanık beyanlarında bahsi geçen gri renkli yan tarafında siyah çizgileri bulunan bir araç mı olduğu hususu şüpheye yer vermeyecek şekilde kesin olarak kanıtlanamamış olup, sanığın aleyhine olan görgü tanığı beyanına karşılık iki tanığın çarpan aracın sanığa ait olmadığına dair kesin beyanları, diğer iki görgü tanığının çarpan araç hususunda

net beyanda bulunamamaları ve ölenlerin kemik kırığına neden olan yaralanmalarının niteliğine nazaran sanığa ait araçta darbe izlerinin bulunmaması gibi hususlar gözönünde bulundurularak, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda kesin deliller bulunamadığı, şüphe halinin mevcut olduğu hususunda tam bir vicdani kanaate varılmış, şüphe sanık lehine yorumlanır ceza hukuku temel ilkesi doğrultusunda, sanığın beraatine karar vermek gerekmiş” şeklindeki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden ve bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.