Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/2672 K.2013/22204

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında ve bir gün karşılığı miktar belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık hakkında TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş olmasına rağmen temel cezadan 1/6 oranında indirim yapılmayarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1.) bendindeki “sanığın güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin hükümden çıkarılması, (3.) bendindeki “9 AY” ibaresinin “7 AY 15 GÜN” ibaresi ile “270” ibaresinin “225” ibaresi ile ve “5400,00” ibaresinin “4500,00” ibaresi ile değiştirilmesi,