Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/26725 K.2014/314

Davacı vekilinin 20.01.2010 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat talebinde bulunması üzerine açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Davacı vekilinin, tazminat davasından çok önceki bir tarihli ve içeriğinde haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davası açabileceğine dair özel yetkisinin bulunmadığı vekaletnameye dayanarak açtığı tazminat davasında, davacının yetkisizlik kararı veren İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 23.12.2010 tarihindeki duruşmada dava açılmasına muvafakatının bulunmadığını, avukatın ceza dosyasında bir süre avukatlığını yaptığını ancak sonradan çekildiğini, davanın açılması konusunda avukata talimat vermediğini ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinde 05.10.2012 tarihli duruşmasında ise tazminat davası açması için avukatına talimat vermediğini,

açılan davaya muvafakatının olmadığını beyan etmesi karşısında davacının vekili ile arasında tazminat davası açılması yönünde vekalet ilişkisinin bulunmadığı belirlenerek davanın reddine dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiş, davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, davalı hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.