Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27572 K.2014/26702

2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanık hakkında verilen beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'ın, Trabzon Kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04.12.1998 tarih ve 3332 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içinde izinsiz inşaat yapmak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia olunduğu, sanığın aşamalardaki benzer ifadelerinde, dava konusu uygulamayı kendisinin 2012 yılının bahar aylarında izinsiz yaptığını, kardeşinin davaya konu yapıyla bir ilgisinin bulunmadığını ve yaptığı uygulamadan dolayı pişman olduğunu beyan ettiği, ... tarafından anılan kurul kararının hoparlör ile 26.02.1999 - 27.02.1999 ve 28.02.1999 tarihlerinde ilanının yapıldığı,

sanığın ilanın yapıldığı bölgede yaşadığının gerek beyanı, gerekse MERNİS kayıtları ile sabit olduğu, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanında, Uzungöl ilçesinde ikamet ettiğini ve sanık ...'in suça konu yapıyı 2012 yılının Nisan -Mayıs aylarında yaptığını, dava konusu yerin sit alanı olduğunu bildiğini beyan ettiği, mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 31.10.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 3.derece doğal sit alanı içinde kaldığını tespit ettiği, ziraat ve inşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen 08.11.2012 tarihli raporda ise,

yapılan uygulamanın basit tadilat olmayıp proje ve ruhsata tabi olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, adli para cezasının ertelenmesinin kanuna aykırı olduğuna, ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında, yargılama aşamasındaki saygılı tutum ve davranışları ile cezanın sanık hakkındaki olası etkileri gözetilerek temel cezadan 1/6 orannda indirim uygulanmasına karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

b) 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezasının ertelenebileceği ve adli para cezasının ertelenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, erteleme müessesesinin adli para cezasını da kapsayacak şekilde uygulanması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ikinci paragrafının başına '' 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca '' ibaresinin eklenmesi,