Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/28151 K.2014/6376

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet Savcısına gerekçeli kararın 22.06.2012 tarihinde tebliğ edilmesi ve Yargıtaya dosya gönderme formunda mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz tarihinin 23.06.2012 olduğunun belirtilmesi karşısında, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyizi süresinde olduğundan, tabliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın fazla olup, adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet Savcısının ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Nakdi güvencenin CMK'nın 113 ve 115. maddeleri gereğince sanığa iadesi yerine,yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen temel cezadan, TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, 3 yıl 4 ay yerine 3 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün birinci paragrafında yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saik'' ibaresinin hükümden çıkartılmasına,